ابریشم، پشم و الیاف ماشینی

پشم

پشم رایج‌ترین پرز فرش دستباف ایرانی است. الیافش فنری است و بعد از فشرده شدن زیر پا دوباره بلند می‌شود. چربی طبیعی پشم هم جلوی نشستن زودهنگام آلودگی را می‌گیرد.

«کرک»، پشم نرم و ظریف گردن و شانه‌ی بره، براقی و لطافت بیشتری دارد و در فرش‌های مرغوب به کار می‌رود.

ابریشم

الیاف ابریشم بسیار نازک و محکم است. برای همین می‌شود با آن تراکم‌های خیلی بالا بافت و نقش‌های بسیار ریز را درآورد. براقی ابریشم با زاویه‌ی نگاه عوض می‌شود: فرش از یک سو روشن و از سوی دیگر تیره دیده می‌شود.

فرش تمام‌ابریشم بیشتر برای دیوار یا جاهای کم‌رفت‌وآمد است. در بسیاری از فرش‌های پشمی هم بخشی از نقش را با ابریشم می‌بافند تا برق بزند، که به آن «گل‌ابریشم» می‌گویند.

پنبه، در دل فرش

در بیشتر فرش‌های شهری، تار و پود، یعنی اسکلتی که گره‌ها روی آن زده می‌شوند، از پنبه است. پنبه کمتر کش می‌آید و فرش را صاف و هم‌اندازه نگه می‌دارد. در فرش‌های عشایری، تار و پود هم اغلب پشمی است.

الیاف فرش ماشینی

فرش ماشینی بیشتر با اکریلیک، پلی‌پروپیلن یا پلی‌استر بافته می‌شود. اکریلیک به پشم نزدیک‌تر است، پلی‌پروپیلن سبک و ارزان است و پلی‌استر رنگ را خوب نگه می‌دارد.

فرش‌هایی که با نام «ابریشم بامبو» یا «ابریشم مصنوعی» فروخته می‌شوند معمولاً از ویسکوز بافته شده‌اند، نه ابریشم واقعی. ویسکوز براق است ولی در برابر رطوبت و رفت‌وآمد آسیب‌پذیر است.